سریال موفق نتفلیکس «امیلی در پاریس» پس از فصل ششم به پایان میرسد؛ تصمیمی عاقلانه برای مجموعه ای که مدتهاست حرف تازه ای برای گفتن ندارد.
سریال موفق نتفلیکس «امیلی در پاریس » پس از فصل ششم به پایان میرسد؛ تصمیمی عاقلانه برای مجموعه ای که مدتهاست حرف تازه ای برای گفتن ندارد.
دستمال کاغذیهایتان را آماده کنید و مهیای اشک ریختن شوید… از خوشحالی. پس از شش سال ملودرام کمرمق، کلیشههای مربوط به فرانسویها و انتخابهای مشکوک لباس، امیلی در پاریس با فصل ششم به پایان میرسد. انتظار میرود فصل پایانی این سریال که اکنون در حال فیلمبرداری است، امیلی را به یونان و موناکو ببرد.
به عنوان تماشاگری که سالها با نفرت پای این سریال نشستهام، با خوشحالی از خداحافظی با مدیر بازاریابی بیش از حد موفق، همیشه در تلاش برای راضی کردن همه و کمی آزاردهندهمان استقبال میکنم. امیلی کوپر نخستین بار در اکتبر ۲۰۲۰ و در اوج همهگیری کووید ۱۹ روی صفحههایمان ظاهر شد.
وقتی برای اولین بار با او آشنا شدیم، تازه شهر زادگاهش شیکاگو را به مقصد پاریس ترک کرده بود تا نگاه آمریکایی خود را به یک شرکت فرانسوی بازاریابی ببرد. این سریال که دارن استار خالق آن است، در همان ماه اول در ۵۸ میلیون خانه تماشا شد. با این حال، شروع سریال با واکنشهای ضد و نقیض همراه بود، چون خیلی زود مشخص شد از ظرافت و طنز محبوب دیگر استار، «سکس اند د سیتی»، خبری نیست.
منتقدان از تصویر کلیشهای سریال از فرانسویها و پاریسیها گلایه کردند؛ مردمی تنبل، همواره اهل لاس زدن و بیمیل به تکهمسری. تماشاگران فرانسوی همچنین به تصویر غیرواقعی پایتخت و برداشت عجیب سازندگان از نقشه شهر خندیدند... چرا پاریس در این سریال به محله پنجم، رود سن و مونمارتر خلاصه میشود؟ و مترو دقیقا کجاست؟
با گذشت فصلها و از بین رفتن تازگی دلنشین سریال، «امیلی در پاریس» به چیزی تبدیل شد که به زحمت میتوان آن را جز نمایشی پوچ، توخالی و کاملا در خدمت سرمایهداری نام دیگری گذاشت. برای نمونه، خط داستانیها از جایی به بعد دیگر معنایی نداشت. از لحظهای که روشن شد امیلی به این زودیها به آمریکا برنمیگردد، سریال عملا هدف خود را از دست داد. رابطه پرکشش و نامعلومش با همسایه آشپز، گابریل، مدام در یک چرخه تکراری میچرخید.
لوکاس براوو، بازیگری که نقش گابریل را بازی میکند، گفته شخصیتش «کمکم به گواکاموله تبدیل شده» و انتخابهای روایی سریال را «پر از سوفله» توصیف کرده است. او در سال ۲۰۲۴ به ایندیوایر گفت: «هر چیزی که ممکن است از خط خارج شود، با دقت به مسیر اصلی برگردانده میشود. خطرپذیری وجود ندارد. » نتفلیکس در فصل چهارم سر رفتن امیلی به رم سر و صدای زیادی به پا کرد.
حتی امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه که همسرش بریژیت در این برنامه نقش کوتاهی بازی کرده بود، از او خواست در فرانسه بماند. اما نیازی به این همه جنجال نبود. امیلی به رم رفت و نیم فصل بعد تقریبا بدون هیچ تغییری به پاریس برگشت. شاید آزاردهندهترین نکته این باشد که شخصیت اصلی ما در طول پنج فصل عملا هیچ رشد شخصی چشمگیری تجربه نکرده است.
خط زمانی گیجکننده سریال فقط این موضوع را واضحتر میکند. اصلا معلوم نیست امیلی واقعا چه مدت در پاریس بوده است؛ شش ماه؟ یک سال؟ شخصیتها در فضایی همیشه تابستانی پیش میروند که ما را به این فکر میاندازد نکند داریم نسخهای تازه ازچند نقش فرعی توانستهاند تا حدی این تجربه را نجات دهند.
میندی ، همخانه زیرک امیلی، خوانندهای در آرزوی شهرت از شانگهای است که از پدر ثروتمندش دور افتاده. همکارانش در بخش بازاریابی، لوک و ژولین ، دوگانه کمیک عجیبی را میسازند. و البته سیلوی، رئیس بیتعارف امیلی هم هست که اغلب از او به عنوان ستاره واقعی سریال یاد میشود.
در بهترین حالت، ترکیب شلوغ لهجههای غلیظ فرانسوی و لباسهایی که هیچ معیار زیباییشناسی را برنمیتابند، حال و هوایی نزدیک به «کمپ» پیدا میکند. اما در بیشتر مواقع، «امیلی در پاریس» فقط شبیه یک پروژه پولساز احساس میشود. مکدونالدز، Ami Paris، Fendi، Intimissimi… برندهای واقعی و خیالی داستان را قبضه کردهاند، بیآن که حتی ذرهای گفتار انتقادی به همراه داشته باشند.
این سریال، در حالی که در برانگیختن احساسات ما یا حتی صرفا سرگرم کردنمان توفیقی نداشته، در یک چیز بسیار موفق بوده است: تلاش پیوسته برای فروختن کالاها به ما. جیکیو فرانسه این وضعیت را چنین توصیف کرده است: این که بنشینی تا یک ملودرام رمانتیک بیآزار ببینی و در نهایت خودت را روبهروی یک «تابلوی عظیم تبلیغاتی» پیدا کنی، چیزی تیره و بدبینانه در خود دارد.
حالا که امیلی آماده خداحافظی با ما میشود، شاید دلم برای جر و بحث با دوستانم درباره خط داستانیهای مضحک سریال تنگ شود. اما از سرش میگذرم. جهان بدون آن جای بهتری خواهد بود. وداع پل مککارتنی با استیون کولبر همزمان با حمله تند ترامپ به مجری