تحقیقات مخفیانه بیبیسی از کشف یک صنعت زیرزمینی در بریتانیا خبر میدهد که در آن شرکتهای حقوقی و مشاوران، با دریافت مبالغ هنگفت، به مهاجران کمک میکنند تا با وانمود کردن به همجنسگرا بودن، برای ماندن در این کشور پناهندگی بگیرند. این مهاجران که اغلب ویزایشان رو به اتمام است، داستانهای ساختگی میسازند، مدارک جعلی تهیه میکنند و با ادعای ترس از جانشان در صورت بازگشت به کشورهایشان، درخواست پناهندگی میدهند. وزارت کشور بریتانیا ضمن هشدار نسبت به برخورد قاطع با سوءاستفادهکنندگان، اعلام کرده است که با متخلفان با تمام توان قانونی برخورد خواهد کرد.
یافتههای بیبیسی پرده از وجود یک صنعت زیرزمینی در بریتانیا برداشته است. در این شبکه، شرکتهای حقوقی و مشاوران با دریافت هزینههای قابل توجه، به مهاجران کمک میکنند تا با جعل هویت و وانمود کردن به همجنسگرا بودن، شانس خود را برای دریافت پناهندگی و ماندن در این کشور افزایش دهند.
این تحقیقات گسترده که به صورت مخفیانه انجام شده، نشان میدهد چگونه مهاجرانی که مدت زمان ویزایشان در حال اتمام است، داستانهای ساختگی برای خود میسازند و مدارک جعلی، از جمله توصیهنامهها، عکسها و حتی گزارشهای پزشکی، تهیه میکنند. هدف اصلی این مدارک، تقویت ادعای پناهندگی بر اساس ترس از آزار و اذیت یا خطر جانی در صورت بازگشت به کشورهای مبدأ مانند پاکستان یا بنگلادش است، جایی که روابط همجنسگرایانه جرم محسوب میشود و حمایتهای قانونی برای پناهجویان در نظر گرفته شده است. وزارت کشور بریتانیا در واکنش به این یافتهها، اعلام کرده است که با هرگونه سوءاستفاده از سیستم پناهندگی با قاطعیت برخورد قانونی خواهد کرد و متخلفان با خطر اخراج از بریتانیا روبرو خواهند شد. این پدیده به طور خاص افرادی را هدف قرار میدهد که ویزای تحصیلی، کاری یا توریستیشان منقضی شده است و نه لزوماً کسانی که به تازگی از مسیرهای غیرقانونی وارد کشور شدهاند. این گروه در حال حاضر حدود ۳۵ درصد از کل درخواستهای پناهندگی را به خود اختصاص دادهاند و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۲۵ این رقم از مرز ۱۰۰ هزار مورد فراتر رود. تحقیقات بیبیسی با اعزام خبرنگاران مخفی که خود را به عنوان دانشجویان بینالمللی اهل پاکستان و بنگلادش معرفی کردند، صورت گرفت. این خبرنگاران با ویزاهای در حال انقضا، به دنبال بررسی میزان همکاری مشاوران مهاجرت در شکلدهی به ادعاهای دروغین پناهندگی بودند. در این فرآیند، یک شرکت حقوقی برای ارائه یک درخواست پناهندگی ساختگی تا سقف ۷ هزار پوند دریافت میکرد و مدعی بود که احتمال رد شدن درخواست توسط وزارت کشور «بسیار پایین» است. برخی از پناهجویان قلابی برای تقویت پرونده خود، با تظاهر به افسردگی به پزشکان مراجعه کرده و مدارک پزشکی جعلی تهیه میکردند؛ حتی در یک مورد، فردی به دروغ ادعا کرد که مبتلا به اچآیوی است. یک مشاور مهاجرت با افتخار اعلام کرد که بیش از ۱۷ سال است به افراد در ارائه ادعاهای دروغین کمک میکند و حتی توانایی ترتیب دادن رابطهای صوری برای کسی که وانمود کند با موکل او در رابطه همجنسگرایانه است را دارد. این مشاور حتی به خبرنگار مخفی پیشنهاد داد که پس از دریافت پناهندگی، میتواند همسرش را نیز به بریتانیا بیاورد و همسرش نیز با تظاهر به لزبین بودن، ادعای دروغین مشابهی مطرح کند. وکیلی دیگر در یک شرکت حقوقی دیگر نیز به خبرنگار مخفی اعتراف کرد که به افراد کمک کرده تا با تظاهر به همجنسگرا یا آتئیست بودن، موفق به دریافت پناهندگی شوند. او پیشنهاد داد برای کمک به این ادعای دروغین مبلغ ۱۵۰۰ پوند دریافت کند و هزینه تهیه مدارک را ۲ تا ۳ هزار پوند دیگر تخمین زد. یکی از جلسات مهم در این راستا، در عصر یک روز سهشنبه در مرکز محلی در شرق لندن برگزار شد. بیش از ۱۷۵ نفر در این مراسم شرکت کرده بودند که توسط گروه «الجیبیتی ووستر» سازماندهی شده بود. این گروه خود را حامی پناهجویان همجنسگرا معرفی میکند و وبسایت آن ادعا دارد که تنها پناهجویان همجنسگرای واقعی را پذیرش میکند. اما در عمل، بسیاری از شرکتکنندگان در این جلسه، اعتراف کردند که حقیقت چیز دیگری است. مردی به نام فهار به خبرنگار مخفی گفت که «بیشتر افراد اینجا همجنسگرا نیستند». شخص دیگری به نام زیشان فراتر رفت و ادعا کرد که «هیچکس اینجا همجنسگرا نیست. حتی یک درصد هم همجنسگرا نیستند. حتی یک صدم درصد هم همجنسگرا نیستند.» این اعترافات نشاندهنده ماهیت ساختگی این جلسات و ادعاهای مطرح شده است. ورود خبرنگار مخفی به این ماجرا از اواخر فوریه آغاز شد، زمانی که او با مازیدول حسن شکیل، دستیار حقوقی در شرکت «لا اند جاستیس» (یک شرکت حقوقی مهاجرتی در بیرمنگام و لندن) تماس گرفت. شکیل علاوه بر فعالیت حقوقی، بنیانگذار و رئیس گروه «الجیبیتی ووستر» نیز هست و پیش از این از وبسایت این گروه برای تبلیغ خدمات حقوقی خود استفاده میکرد. شکیل در تماس اولیه، به خبرنگار مخفی ابراز داشت که به نظر نمیرسد او زمینه لازم برای ادعای هراس از آزار و اذیت را داشته باشد. اما چند ساعت بعد، فردی به نام تانیشا با خبرنگار تماس گرفت. با تغییر زبان گفتگو به اردو، او بسیار مشتاقتر به نظر میرسید که به خبرنگار برای ماندن در بریتانیا کمک کند. او درباره چگونگی طرح ادعای پناهندگی بر اساس همجنسگرا بودن صحبت کرد. هنگامی که خبرنگار اعلام کرد که همجنسگرا نیست، تانیشا پاسخ داد: «به من گوش کن. هیچکس اینجا واقعی نیست. الان برای زندگی در اینجا فقط یک راه هست و آن هم همان روشی است که همه در پیش گرفتهاند.» اگرچه تانیشا هویت فردی که شماره خبرنگار را به او داده بود، فاش نکرد، اما با بررسی تصویر پروفایل واتساپ و نام کوچک او، توانستند او را با «تانیشا خان» تطبیق دهند که به عنوان مشاور در گروه «الجیبیتی ووستر» فعالیت میکرد. اولین جلسه مشاوره خبرنگار مخفی با تانیشا در منطقه «فارست گیت» در شرق لندن برگزار شد. این ملاقات نه در دفاتر شرکت حقوقی، بلکه در خانه شخصی تانیشا انجام شد. تانیشا در حالی که بر لبه تخت نشسته بود، به خبرنگار توضیح داد: «الان تنها یک راه وجود دارد که از طریق آن میتوانی ویزا بگیری و این راه باز است. این ویزای پناهندگی است.» این سخنان به وضوح نشاندهنده تمرکز این شبکه بر استفاده از مسیر پناهندگی به عنوان ابزاری برای دور زدن قوانین مهاجرت است. این صنعت زیرزمینی نه تنها به مهاجران دروغین کمک میکند، بلکه با ترویج اطلاعات غلط و فریب سیستم پناهندگی، به اعتبار فرآیندهای قانونی و همچنین به افرادی که واقعاً نیاز به حمایت دارند، آسیب میزند. مشاوران و شرکتهای حقوقی درگیر در این کلاهبرداری، با سوءاستفاده از قوانین حمایتی برای افراد آسیبپذیر، منافع مالی خود را بر منافع واقعی پناهجویان ترجیح میدهند. این موضوع همچنین نگرانیهای جدی در خصوص امنیت ملی و کنترل مرزها را نیز مطرح میکند، چرا که افراد با هویتهای جعلی و ادعاهای دروغین، به طور بالقوه میتوانند وارد کشور شوند. وزارت کشور بریتانیا در حالی که وعده برخورد قاطع را داده است، با چالش بزرگی برای شناسایی و مقابله با این شبکه پیچیده و گسترده روبرو است. تحقیقات بیبیسی تنها بخشی از این مشکل را روشن کرده است و نشان میدهد که این پدیده نیازمند توجه و اقدام فوری از سوی مقامات مربوطه است. پیچیدگی این پرونده در آن است که ادعای همجنسگرایی، به دلیل حساسیت و دشواری اثبات آن، به راحتی میتواند مورد سوءاستفاده قرار گیرد. در کشورهایی مانند پاکستان و بنگلادش، همجنسگرایی جرم است و مجازاتهای سنگینی دارد، بنابراین ادعای ترس از پیگرد قانونی به دلیل همجنسگرایی، میتواند مبنای قوی برای درخواست پناهندگی تلقی شود. اینجاست که مشاوران فرصتطلب با ارائه راهکارها و مدارک جعلی، به این خلاء قانونی دامن میزنند. علاوه بر این، مشکلات روانی مانند افسردگی نیز که قابل تشخیص و اثبات ظاهری هستند، مورد سوءاستفاده قرار میگیرند تا پروندههای پناهندگی را قویتر جلوه دهند. شواهدی که خبرنگاران مخفی جمعآوری کردهاند، گواه بر این است که این عملیات کاملاً سازمانیافته و هدفمند است و صرفاً محدود به چند فرد نیست، بلکه شبکهای گسترده از مشاوران و شرکتهای حقوقی را در بر میگیرد که از هر فرصتی برای کسب درآمد، حتی به قیمت خدشهدار کردن اصول اخلاقی و قانونی، استفاده میکنند. تأکید بر عدم واقعی بودن شرکتکنندگان در جلسات «الجیبیتی ووستر» و اعترافات صریح به عدم همجنسگرایی، نشاندهنده این است که این گروه عمداً برای جذب افرادی که قصد دارند ادعای دروغین مطرح کنند، ایجاد شده است. استفاده از نامهایی مانند «لا اند جاستیس» و «الجیبیتی ووستر» به ظاهر برای مشروعیت بخشیدن به این اقدامات استفاده میشود، در حالی که در عمل، این اقدامات در جهت فریب سیستم و کسب منافع نامشروع صورت میگیرد. موضوع بیاوردن همسر از کشور مبدأ با ادعای دروغین لزبین بودن، عمق این توطئه را بیشتر آشکار میسازد و نشان میدهد که این شبکه قادر به حمایت از خانوادهها در ارتکاب این تخلفات نیز هست. این کشفیات، زنگ خطری جدی برای دولت بریتانیا و سیستم مهاجرت آن است و نیازمند بررسیهای عمیقتر و اصلاحات اساسی برای جلوگیری از تکرار چنین سوءاستفادههایی است
پناهندگی بریتانیا همجنسگرایی کلاهبرداری مهاجرت