گیل از رویال کورت تا نشنال تئاتر نزدیک به صد تولید نمایشی را کارگردانی کرد و برخی از تحسینشدهترین نمایشنامههای مدرن بریتانیا را نوشت.
گیل از رویال کورت تا نشنال تئاتر نزدیک به صد تولید نمایشی را کارگردان ی کرد و برخی از تحسینشدهترین نمایشنامههای مدرن بریتانیا را نوشت. پیتر گیل، نمایشنامهنویس ولز ی که درامهای صمیمی و اجراهای پیشرویش او را به یکی از چهرههای تاثیرگذار تئاتر بریتانیا بدل کرده بود، روز دوشنبه در ۸۶ سالگی درگذشت.
او که سال ۱۹۳۹ در کاردیف به دنیا آمد، به یکی از تحسینشدهترین کارگردانان تئاتر کشور و همچنین نویسنده چند اثر مطرح، از جمله «The York Realist» و «Small Change»، تبدیل شد. گیل سال ۱۹۵۸ در ۱۸ سالگی کار خود را به عنوان بازیگر در تئاتر رویال کورت لندن آغاز کرد. بعدها با گروه رویال شکسپیر هم بازی کرد و در اجرای تحسینشده مایکل الیوت از نمایش «As You Like It» نقش سیلویوس را بر عهده داشت.
او که به آیندهاش به عنوان بازیگر تردید داشت و با تشویق مدیر هنری رویال کورت، جرج دیواین، روبهرو شده بود، به کارگردانی روی آورد. گیل در سال ۱۹۶۵ نمایش «A Collier’s Friday Night» اثر دی اچ لارنس را کارگردانی کرد. این اجرا آغازگر دوران کارگردانی گیل بود و پیوند مادامالعمر او با آثار لارنس را رقم زد.
گیل با احیای نمایشهایی چون «The Daughter-in-Law» و «The Widowing of Mrs Holroyd» نسلهای مختلف مخاطبان را با شماری از نمایشنامههای کمتر دیدهشده این رماننویس آشنا کرد. تاثیر او تنها به اتاق تمرین محدود نمیشد. سال ۱۹۷۶ نخستین مدیر هنری استودیوی ریورساید در غرب لندن شد؛ جایی که آثار خودش را روی صحنه برد، میزبان گروههای تئاتری بینالمللی بود و کارگاههایی برای پرورش بازیگران راهاندازی کرد.
او پس از پیوستن به تئاتر ملی در مقام کارگردان همکار در سال ۱۹۸۰، چهار سال بعد استودیوی تئاتر ملی را بنیان گذاشت؛ فضایی که به هنرمندان امکان میداد دور از فشار اجراهای عمومی آزادانه تجربه کنند و آثار خود را پرورش دهند. گیل به همان اندازه که کارگردان محترمی بود، به عنوان نمایشنامهنویس هم شناخته میشد.
او با تکیه بر دوران کودکی خود در خانوادهای کاتولیک از طبقه کارگر در کاردیف، در آثارش به موضوعاتی چون خانواده، طبقه و جنسیت پرداخت و اغلب در زندگی روزمره آدمهای عادی درام مییافت. از شناختهشدهترین نمایشهای او میتوان به «The Sleepers Den»، «Small Change» و «Kick for Touch» اشاره کرد، اما نمایش «The York Realist» که اثر تحسینشده او در سال ۲۰۰۲ درباره رابطه یک کشاورز یورکشایری با یک کارگردان تئاتر اهل لندن است، همچنان مشهورترین کارش به شمار میرود.
او سال ۱۹۸۰ به پاس خدماتش به تئاتر نشان «OBE» دریافت کرد و بعدها در کتاب خاطراتش با عنوان «Apprenticeship» که سال ۲۰۰۸ منتشر شد، به کارنامه خود پرداخت. مل کنین، نماینده گیل، در بزرگداشت او گفت: «کارهایش از ظرافت احساسی کمنظیری برخوردار بود و بسیار دقیق و ظریف مشاهده و تنظیم شده بود.
» کنین او را «مردی ملایم با هوشی تند و تیز» توصیف کرد و افزود: «هر وقت با هم صحبت میکردیم، بعد از گفتوگو آدمی آگاهتر بودم. او فقط با بودنش خیلی چیزها به من آموخت. مردی یگانه بود، مهربان، بخشنده و کنجکاو. بسیار دلتنگش خواهم شد.
»او گفت: «نسلهای آینده که با آثار پیتر آشنا میشوند، با برخی از بهترین نمایشهایی روبهرو خواهند شد که در ۷۰ سال گذشته نوشته شده است؛ آثاری با بیتردید از زیباترین نثرها در زبان انگلیسی. »
Please follow us on Google to support us