بحران بیتحرکی نوجوانان: یک چهارم جهان در خطر سلامت

گزارش جدید سازمان جهانی بهداشت نشان میدهد ۲۴۰ میلیون نوجوان هیچ فعالیت بدنی ندارند. دختران و کشورهای کمدرآمد بیشترین آسیب را دیدهاند.
بر اساس دادههای جدید منتشر شده از سوی سازمان جهانی بهداشت ، وضعیت فعالیت بدنی در میان نوجوانان سراسر جهان با نگرانی جدی مواجه است. این گزارش که بر پایه تحلیل گستردهای از رفتارهای فیزیکی جوانان تنظیم شده، هشدار میدهد که تقریباً یک چهارم از نوجوانان دنیا به طور کامل از ورزش و تحرک بدنی محروم هستند.
آمار دقیق نشان میدهد که در سال ۲۰۲۵، حدود ۲۴۰ میلیون نوجوان در جهان گزارش کردهاند که در هیچیک از روزهای هفته خود حتی یک دقیقه هم فعالیت بدنی نداشتهاند. این رقم عظیم نشاندهنده شکاف عمیق بین توصیههای سلامتی و واقعیت زندگی روزمره برای میلیونها جوان است که پتانسیل رشد جسمانی آنها را تهدید میکند.
Also readپیشنهاد آمریکا از زلنسکی: عضویت در ناتو در ازای خروج از دونباس
آمار دقیق بیتحرکی و شکاف جنسیتی
تحلیلهای انجام شده روی دادههای ۳.۲ میلیون نوجوان ۱۱ تا ۱۷ ساله در ۱۴۰ کشور، حاکی از آن است که میانگین تعداد روزهای فعال در هفته برای نوجوانان تنها ۲.۷ روز بوده است. این عدد ثابت مانده و بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ هیچ بهبود معناداری ثبت نشده است. تنها ۱۴ درصد از نوجوانان، یعنی از هر هفت نفر یک نفر، توانستهاند تعهد کنند که هر روز هفته به فعالیت بدنی بپردازند.
یکی از چالشهای اصلی در این آمار، شکاف قابل توجه بین دختران و پسران است. در سال ۲۰۲۵، پسران با میانگین سه روز فعالیت در هفته، عملکرد بهتری نسبت به دختران داشتهاند. در مقابل، دختران تنها به طور متوسط ۲.۴ روز در هفته فعالیت داشتهاند. نکته نگرانکننده این است که میزان فعالیت دختران با افزایش سن کاهش مییابد و این روند باعث widening شکاف جنسیتی در سلامت فیزیکی میشود.
تفاوتهای منطقهای و نقش درآمد ملی
وضعیت فعالیت بدنی نوجوانان در مناطق مختلف جهان بسیار متفاوت است و ارتباط مستقیمی با سطح درآمد کشورها دارد. نوجوانان در مناطق ثروتمندتر مانند اروپای مرکزی و شرقی، آسیای مرکزی، شرق آسیا و اقیانوس آرام، و کشورهای غربی با درآمد بالا، به طور میانگین چهار روز در هفته فعال بودهاند.
در این مناطق پیشرو، تنها بین ۶.۹ تا ۷.۷ درصد نوجوانان گزارش دادهاند که هیچ فعالیت بدنی نداشتهاند. در مقابل، در مناطق کمدرآمد و با درآمد متوسط شامل آمریکای لاتین و کارائیب، خاورمیانه و شمال آفریقا، اقیانوسیه، جنوب و جنوب شرق آسیا و آفریقای جنوب صحرا، نوجوانان به طور میانگین فقط دو روز در هفته فعالیت داشتهاند.
این تفاوتها ریشه در عوامل ساختاری دارد. کشورهای ثروتمندتر ظرفیت مالی بیشتری برای تأمین زیرساختهایی مانند فضاهای عمومی باز، شبکههای امن پیادهروی و دوچرخهسواری دارند. نویسندگان گزارش تأکید میکنند که مداخلات فعلی نتوانستهاند بخش قابل توجهی از جمعیت را پوشش دهند و نیازمند تغییرات بنیادین هستند.
کشورهای پیشرو و عقبمانده در فعالیت بدنی
در رتبهبندی کشوری، فنلاند، کانادا و صربستان با میانگین ۴.۵ تا ۴.۸ روز فعالیت در هفته، جزو کشورهای پیشرو در زمینه سلامت نوجوانان قرار دارند. این کشورها توانستهاند محیطهایی ایجاد کنند که تحرک بدنی به راحتی در برنامه روزانه جوانان جای گیرد.
در سمت دیگر طیف، نوجوانان کامبوج، اردن و ماداگاسکار با میانگین تنها ۱.۷ تا ۱.۹ روز فعالیت در هفته، با کمترین میزان تحرک بدنی مواجه هستند. این اختلاف شدید نشان میدهد که جغرافیا و اقتصاد تعیینکننده اصلی دسترسی به فرصتهای ورزشی برای نسل جوان است.
اهداف آینده و راهکارهای پیشنهادی
سازمان جهانی بهداشت هدفگذاری کرده بود که نسبت نوجوانانی که به ۶۰ دقیقه فعالیت بدنی روزانه نمیرسند را بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۳۰ میلادی، ۱۵ درصد کاهش دهد. با این حال، گزارش جدید نشان میدهد که هیچ کشور یا منطقهای در مسیر دستیابی به این هدف قرار ندارد و پیشرفتها متوقف شده است.
پژوهشگران پیشنهاد میکنند دولتها باید سریعتر اقدام کنند و سیاستهایی متناسب با شرایط محلی تدوین نمایند. اولویت باید با نوجوانانی باشد که کمترین میزان فعالیت را دارند. تبدیل مدارس و محلهها به مکانهای مناسب برای ورزش و هدف گرفتن موانع خاص دختران مانند هنجارهای جنسیتی و نگرانیهای امنیتی، از جمله راهکارهای کلیدی مطرح شده است.
Get an alert when there is news on Health
Follow Health






