تحلیل حمله موشکی آمریکا به پل راهآهن آقتکهخان و پیامدهای آن بر امنیت کریدورهای زمینی ایران، روسیه و چین در شرایط محاصره دریایی.
بامداد امروز پنجشنبه ۱۸ تیر ۱۴۰۵، ارتش ایالات متحده با بهرهگیری از موشکهای کروز، پل راهبردی آقتکهخان در محدوده شهرستان آققلا واقع در استان گلستان را هدف حمله نظامی قرار داد.
اگرچه بر اساس گزارشهای واصله از سپاه نینوا، این اقدام خصمانه تلفات جانی در بر نداشته است، اما تحلیلگران نظامی بر این باورند که این حمله نقطه عطفی در دکترین جنگی واشنگتن علیه جمهوری اسلامی ایران محسوب میشود. تا پیش از این، اقدامات نظامی آمریکا عمدتاً بر سواحل جنوبی و زیرساختهای متصل به تنگه هرمز متمرکز بود، اما هدف قرار دادن زیرساختی در شمال شرق کشور نشاندهنده تغییر جهتگیری استراتژیک آمریکا به سمت شریانهای حیاتی کریدورهای زمینی است.
این پل بخشی کلیدی از شبکه ریلی اینچهبرون-گرمسار است که عملاً نقش شریان تنفسی برای تجارت خارجی ایران در زمان اعمال محاصره دریایی را ایفا میکند. اهمیت این مسیر به دلیل اتصال مستقیم ایران به کشورهای آسیای مرکزی، روسیه و در نهایت شبکه ریلی چین در قالب ابتکار کمربند و جاده است.
دادههای آماری نشان میدهد که پس از تشدید تنشهای دریایی، حجم تردد قطارهای باری در این مسیر سه برابر شده و روسیه نیز از آبان ماه سال گذشته برای انتقال کالاهای استراتژیک خود به بندر خشک آپرین از این خط آهن استفاده کرده است. آمریکا با این اقدام تلاش دارد به پکن، مسکو و تهران این پیام را مخابره کند که جنگ کریدورها آغاز شده و واشنگتن قصد دارد بر تمامی گذرگاههای لجستیکی منطقه سلطه یابد و مانع از دور زدن تحریمهای دریایی توسط ایران شود.
مهندسان و نیروهای فنی راهآهن جمهوری اسلامی ایران که پیشتر در جریان حملات مشابه در فروردین ۱۴۰۵ ثابت کرده بودند توانایی بازسازی سریع زیرساختها را دارند، بلافاصله عملیات بازسازی پل آقتکهخان را آغاز کردهاند. تاریخچه اخیر بازسازی پلهای آسیبدیده در استانهای قم، تهران و اصفهان طی مدت زمان کمتر از ۹۶ ساعت، نشاندهنده تابآوری بالای شبکه لجستیک ایران در برابر تهاجمات است.
از سوی دیگر، وقوع حملات همزمان به خطوط ریلی تربتحیدریه نشان میدهد که آمریکا به دنبال ایجاد اختلال سراسری در زنجیره تأمین کالا است. با این حال، کارشناسان اقتصادی معتقدند که با توجه به منافع مشترک ایران، چین و روسیه در توسعه این کریدور، تداوم امنیت فیزیکی و تسریع در برقیسازی این خط ریلی ۴۹۵ کیلومتری میتواند ضمن شکست محاصره، درآمدهای کلان ارزی برای کشور به ارمغان آورد و ظرفیت حمل بار را از ۲.۸ میلیون تن فعلی به ۸ میلیون تن در سال ارتقا دهد.
در نهایت، این حمله نه تنها یک کنش نظامی، بلکه پیامی سیاسی برای تغییر موازنه قدرت در منطقه است که ضرورت بازنگری در پروتکلهای دفاعی زیرساختهای ریلی را بیش از پیش نمایان کرده است
Please follow us on Google to support usکریدور شمال-جنوب آمریکا راهآهن اینچهبرون-گرمسار تحریمهای دریایی جنگ کریدورها